Eysink Super Standaard van Ronald (zogenaamde “dames transportfiets”)

Recent heeft Ronald dit schaarse model Eysink Super Standaard aangeschaft, van het model ook wel foutief “dames transportfiets” genoemd. Dit is het antwoord van Eysink op de lage instap kruisframe transportfietsen en de opvolger van het mohawk model.

Opvallend is het model voordrager. In de prijscourant uit 1938 staat gewoon het model Standaard/Roelewiel. Dus dat, en omdat het uit rondstaf is opgebouwd, wat normaal nooit voorkomt bij voordragers op echte oude transportfietsen, zou doen denken dat dit een zelf gemaakt rek is. Echter precies hetzelfde rek is al eerder op een zelfde Eysink Super Standaard gezien: http://www.transportfiets.net/2014/09/25/eysink-damestransportfiets/ Dus dit lijkt origineel te zijn. Ook typisch is de bevestigingsnokken die in het stuur geintegreerd zijn, net zoals het eerdere mohawk model Eysink Super Standaard. Dus wellicht is dit een tussenvorm, en ging Eysink rond 1938 over op de Standaard/Roelewiel voordrager.

Het zadel is ook apart. Het is een soort tussen vorm tussen het oude model Lepper transportzadel met hangveren en dubbele strop, maar wel met 4 drukveren zoals de huidige Lepper Primus. Ik heb zelf ook precies zo’n frame liggen, dus ze komen vaker voor. Zie ook de voor Eysink typische brede achtervork lugs:

Crankstel:

Crispy achterband en doortrapper achternaaf:

Voornaaf, en typische extra lugs voor spatbordbevestiging (alleen gebruikt door Eysink, Juncker en Kestein):

Damesvrachtfiets

Hallo Bas,

Toch een leuke bezigheid, fietsen bouwen. Dit keer heb ik een vrachtfiets voor m’n vrouw gebouwd. Alle respect voor de oude transportfietsen, maar de dames worden doorgaans niet blij van een hoge herenfiets met meer gewicht op de voordrager dan op het zadel… Nu neem ik die klussen normaliter voor m’n rekening, maar ja, als je een paar donorfietsjes geschonken krijgt, begint het te jeuken. Uiteraard de schroothoop opgehaald met m’n eigen vrachtbeest.

M’n ega stond erop dat de zitpositie ongeveer gelijk blijft aan haar ’54 Gazelle omafiets. Lage instap en hoog stuur. Daar ze met de omafiets zelden plat door bochten zeilt, heb ik het draagplateau laag gehouden, zodat samen met het hoge stuur er ruimte is voor een stapel van drie kratten 60x40x25 cm. Meer dan genoeg. Het verleggen van de versnellingskabels en achterremkabel was deze keer de grootste puzzel. Verder stuurt hij bijna gelijk aan een gewone fiets, is hij enkele kilo’s lichter dan de oude omafiets, maar een echte windvanger. Bij normaal gebruik neem je maar één kratje mee. Ik heb er 70 kilo op geladen alvorens hem aan m’n vrouw te geven voor de maidentrip. Ze reed er zo mee weg.

Het ding heeft wat weg van een chopper. Maar dan een voor de boodschappen: shopper.
Het was weer vier dagen fun.

Groet,
John