Frankenstein transportfiets van Charles

Ik ben nu ook weer bezig om een fiets op te bouwen van losse onderdelen. Deze wordt in tegenstelling met de fiets waar het EAK kettingwiel in zit met goede oude onderdelen en ook dankzij alles wat ik door de jaren heen geleerd heb als fiets om mee te fietsen opgebouwd.

Maurice kwam met een cadeautje. Een frame van twee en zestig centimeter hoog. Gezien mijn lichaamslengte vond hij dat ik daar maar weer een fiets van moest maken. Het was echt alleen maar een frame waar nog twee lagerdelen van het balhoofd in zaten. De rest van de fiets was verdwenen. We hebben toen het merk ‘Frankenstein’ verzonnen 😎

We zijn op een zaterdag naar Toon Mensinck gegaan om daar zoveel mogelijk ontbrekende onderdelen bijelkaar te zoeken. Maar dat was pas nadat Maurice min of meer onbedoeld een voorvork tegenkwam toen hij achter een stuur aanging wat iemand in Roosendaal aanbood. De verkoper had naast het stuur verschillende andere onderdelen te koop waaronder een voorvork waar een wielrichter van gemaakt was. De vork is nog nooit gebruikt waarvoor die gemaakt is, vandaar dat de buis nog zo lang was. Ik ga er van uit dat dergelijke vorken met zo’n lange buis geleverd werden om vorken die niet te repareren waren te vervangen. Die werden vermoedelijk op maat gezaagd.

Het is toch wel een beetje opmerkelijk te noemen dat Maurice die vork tegenkwam een paar dagen nadat hij het frame bij mij gebracht had. Ik bedoel, ga maar eens een lange vork zoeken als je die net nodig hebt. Wij beschouwden het dus als een gelukkig toeval. De vork heeft een dikwandige binnenbalhoofdbuis van maar liefst zes en twintig centimeter. Dat kon ik natuurlijk goed gebruiken voor het hoge frame. Iemand heeft er gaatjes in geboord om er een wielrichter van te maken. Het heeft de sterkte van de vork niet echt aangetast maar ik laat het voor het mooi toch maar weer dichtlassen.

Nu ik een voorvork had waar ik iets mee kon kreeg ik zomaar ineens veel zin om de rest bij elkaar te sprokkelen. Wij dus naar Oirschot om ons daar door de kisten met onderdelen heen te werken. Het trapashuis was smal voor een transportfietsframe: zes en zestig millimeter. Er moest dus een trapas in van honderd en veertig millimeter of nog iets korter. Dat is er een geworden, een ongebruikte met een diameter van zestien millimeter, maar wel met cups met een inbouwdiameter van vijf en veertig millimeter.

Er werd ook nog een compleet ongebruikt crankstel gevonden, dus ik had al bijna een hele fiets bij elkaar 😃Toen moest ik nog een balhoofd hebben en dat zat in een kist vol met losse onderdelen. Hoeveel geluk wil je hebben?! Keurig bij elkaar gebonden met een touwtje! Een balhoofd van een Juncker met opstaande krans en een klem. Dus alles mee naar de werkplaats om er een fiets van te maken.

De schroefdraad is een beetje krap, maar na een paar keer heen en weer ging het redelijk soepel.

De buis moest op maat gezaagd. Er moesten tien gangen vanaf.

Eerst maar even gekeken hoe recht of krom het frame was maar dat bleek mee te vallen. De linkerkant van de achtervork was een paar millimeter naar binnen gekomen maar dat was zo verholpen. Toen de kettinglijn gecontroleerd en omdat er een korte trapas in zit hoefde het achterwiel niet paraplu gespaakt te worden.

De linkerkant
De rechterkant

Er zit een bandje van Dutch Perfect op.

De pedalen had ik al. Ze zijn merkloos. Misschien uit Tsjechië maar dat weet ik niet zeker. Mooi oud en breed en ze zien er stevig uit.

Mooie pedaaltjes

Het stuur komt van een donorfiets. De buis moest ooit doorgezaagd worden omdat vastgeroest zat. Er is een bus voor gemaakt waar waar een pijp van twee en twintig millimeter aan gelast is. De las is aan de buitenkant bijgewerkt. Als het gelakt is zie je daar niets meer van 😎

Het gelaste stuur
Mooie ketting van Union

Een voorwiel moet ik nog maken en omdat ik uiteraard niet kon wachten om de hoge fiets even uit te proberen heb ik een wiel wat ik al had en waar de maat niet helemaal van klopt er even in gezet. Het fietst er niet minder om. Waar ik alle moeite voor gedaan heb, is de hoogte van het frame. Het zijn een en zestig echte centimeters en er zijn niet zoveel van die hoge frames. Ook omdat het alleen maar een frame was en ik het naar eigen inzicht op kon bouwen was een pre. Nu ik weet dat allemaal mogelijk is en fijn fietst ga ik de rest van de onderdelen bij elkaar zoeken, veel heb ik al en de puntjes op de i zetten. Leuk project weer met dank aan Maurice 👍

En de fiets voor zover 😎

Balhoofdplaatje 😂

Charles

Juncker uit 1928 van Maurice

Hallo Jeroen,

Zoals afgesproken hierbij de foto’s van de opgehaalde transportfiets frame met stuur en vork. De eigenaar had hem al 20 jaar in zijn bezit. Hij had hem gekregen van de stadsarcheoloog in Rijswijk Z-H . Meerdere verhuizingen was het frame meegesleept. Nu werd het huis verbouwd en de fiets moest ook helaas plaats maken en moest worden opgeruimd. Nadat het was opgehaald in Breda een nadere inspectie.. framenummer 6615L dat is een oude Jüncker JCR🎉😊

Maurice

Foto’s, eerst zoals opgehaald:

J.C.R. op het stuur, en de letter “K”, wat 1927 betekent bij Jüncker:

Het frame gestript, met typerende doorlopende balhoofdbuis voor jaren ’20 Jünckers:

Het framenummer eindigd op “L”, 1928 bij Jüncker:

Geen letters op de cups, dus wellicht ooit vervangen?

Deze stamt dus uit 1928, en daarmee nu de oudst bekende Jüncker transportfiets.

Nog twee jaren ’20 Jünckers die bekend zijn, beide uit 1929:
Renak uit Ruinerwolde
Juncker slagersfiets uit 1929 deel 2

NOS! Estafette van Charles uit 1941 deel 6: kompleet!

Sterk, zwaar en toch lichtloopend en prima gelakt! De Estafette heeft een bagagerek. Ik had er nog een liggen die er mooi bijpast. Zelfde leeftijd. Niet ongebruikt, maar mooier dan het in lomp elkaar gelaste rek wat er bij zat. De wielen zijn gespaakt met gebruikte spaken 12G. De spaken waren verouderd en daarom heb ik ze opgefrist met een schuurspons. Dat ging heel goed, zo bleek. Ik had nog een blik oude ongebruikte verjongde nippels voor de dikke spaken. Daardoor is het qua leeftijd allemaal hetzelfde. De velgen zijn niet de velgen die erbij zaten toen ik de fiets kocht. Die vond ik te smal. Ik heb een paar ongebruikte gevonden bij Toon Mensinck. Die zijn gedopt of versterkt. Veel beter in verhouding allemaal. Het achterwiel is paraplu gespaakt omdat ik eerst de tandwielen recht achterelkaar heb gezet en toen de velg in het midden van de fiets heb gespaakt. Het is inmiddels een beproefde methode die goed blijkt te werken. Grappig was dat de trapas niet in het midden zat waardoor de rechter crank bijna tegen de achtervork aan kwam terwijl er links te veel ruimte was. Ik heb de rechter koon vijf milliliter op moeten schuiven om de as in het midden te krijgen. Ik heb met een draaibank iets van het middelste dikkere gedeelte van de as weggeslepen. De as zit nu mooi in het midden.

Charles

Vervolg op:
Deel 1
Deel 2
Deel 3
Deel 4
Deel 5

Phoenix van Abram uit 1949 deel 3

Zo de Phoenix is klaar. Ik heb hem met de staal borstel bewerkt en hem toen in de blanke lak gezet. Hier en daar nog eens een transver geplakt om hem een beetje mooier te maken en deze weer wat beschadigd om hem ouder te laten maken. Hij is te koop is en kost 150 euro.

Vervolg op:
Phoenix van Abram uit 1949 deel 2
Phoenix van Abram uit 1949