20 gedachten over “Eysink damestransportfiets”

  1. Hoi Maurice,
    Deze fiets is voor mij gereserveerd en ik ga hem morgen ophalen. Vandaar ook mijn bezoek aan deze site in de hoop wat meer informatie te vinden over de Eysink super standaard, wat inderdaad aardig gelukt is. Ik ben er hartstikke blij mee en ik hoop haar dagelijks te kunnen gebruiken.

    Misschien zijn er nog enthousiaste forumleden die mij nog meer kunnen vertellen over deze fiets of tips kunnen geven bij eventuele restauratie werkzaamheden?

    Groeten,
    Johanna

  2. Voor Eysink moet je bij Sjoerd zijn.
    Die weet daar alles van.
    Ik weet alleen maar dat het een zeldzaam model is. Heb er nog maar twee gezien. Dit is de derde.
    Wat is het framenummer?
    Er zitten een paar leuke afwijkende details aan. De brede staande achtervork is daar een van.

    Groetjes van mij,
    Charles Waagenaar

  3. Hallo Charles,

    Bedankt voor de tip. Ik ben bang dat ik Sjoerd zijn expertise wel nodig ga hebben. Er zit behoorlijk wat speling op de trapas en de linker cranck zit vast gelast op de as. Ik vond de fiets zo mooi dat ik de gok genomen heb in de hoop dat er nog onderdelen hiervoor te vinden zijn.

    Voor de rest een prachtige fiets die zelfs met een losse trapas prima fietst. Vooral de voornaaf ziet er prachtig oud en authentiek uit. Jammer genoeg is de terugtrapnaaf een moderne favorit. Wanneer ik meer tijd heb maak ik een paar foto’s en probeer ik het framenummer te ontcijferen.

    Hartelijke groeten,

    Johanna

  4. Hallo mensen,

    Hier een vervolg op de fiets van de foto die ik vandaag gekocht heb.

    Volgens een vriend die enigszins kennis heeft van transportfietsen is het geen Eysink , en wel om de volgende redenen:
    Er is geen framenummer en er zitten geen gaatjes in het balhoofd voor een plaatje.
    De fiets is volledig lugloos.
    Er zitten geen nokken op de vork om het rek te borgen. ook geen bevestigingspunten op het rek.

    Volgens hem betekent het ontbreken van een framenummer en balhoofdplaatje meestal dat de fiets door een fietsenmaker gemaakt is.

    Iemand enig idee of dat dit model damestransportfiets niet alleen door Eysink gemaakt werd?

  5. Hallo Johanna,

    Dit type transportfiets zag je vroeger veel bij kloosterlingen. Zeg maar de monnik variant op de priesterfiets, welke meestal een verzwaarde damesfiets was. Als je nog foto’s plaatst dan ook graag eentje van de bottom bracket.

    Groet,

    Moes

  6. Hallo Johanna,

    Gefeliciteerd met je bijzondere aanwinst! Dit is echt een van de zeldzaamste transporfietsmodellen die gemaakt zijn. Hij is niet helemaal zo oud als de adverteerder beweerde. Eysink kwam met deze uitvoering van de Super Standaard in de tweede helft van de jaren dertig. Hoe lang ze zo zijn gebouwd is niet bekend. Zelf heb ik er zo een van 1942.

    Om een misverstand uit de wereld te helpen, deze modellen waren niet bedoeld als damesfiets. In die jaren zag je in Nederland maar bij hoge uitzondering een vrouw op een transportfiets. Kijk hier maar eens rond: http://www.transportfiets.net/category/oude-afbeeldingen/

    De reden van de lage instap was het drukker wordend verkeer. Transportfietsen waren te hoog om met de voeten bij de grond te komen. Transportfietsen warten in de regel doortrappers. Om schuin door de bocht te kunnen gaan zat de trapas nogal hoog. En om genoeg kracht te kunnen zetten zat ook het zadel hoog. Dat betekende dat de rijder er af moest springen als hij moest stoppen.

    Vanaf circa 1935 kwamen verschillende rijwielfabrieken met zogenaamde ‘verkeersmodellen’. Die hadden geen hoge bovenbuis meer zodat de rijder bij een stop voor het zadel kon gaan staan. Bij Magneet heette dit een ‘Stafiets’. Die was er zowel als toerfiets als transportfiets. Ook Maxwell had zo’n transportfiets met een kruisframe. Ook de toerfietsen met twee parallel lopende buizen die toen uitkwamen waren niet specifiek als damesfiets bedoeld maar als ‘unisex’ model.

    De originele Eysink Super Standaard was wel heel ongunstig gebouwd om voor het zadel te kunnen staan. De bovenbuis liep schuin naar boven om een hoog en dus sterk balhoofd te krijgen. Het model met de drie parallel lopende buizen was de opvolger met zowel een hoog balhoofd als het gemak om voor het zadel te kunnen staan. De Super Standaards waren altijd de duurste en zwaarste modellen transportfiets van Eysink. Ook die laatste modellen waren dus absoluut geen versterkte damesfietsen of pastoorsfietsen.

    Op de volgende foto zijn de twee verschillende Super Standaards (1925 en 1942) uit mijn Eysink verzameling te zien: http://www.transportfiets.net/2011/11/26/nieuwe-site-bovenkant-2-eysink/

    Om op jouw Eysink terug te komen, ik zou er graag eens wat meer van zien, op foto’s of beter nog in het echt. Transportfietsen moesten vaak vroeger zwaar werk verrichten dus meestal is er het nodige aan gerepareerd en vervangen. Voor een bakker, slager of kolenboer was het dan niet belangrijk of er originele delen gebruikt werden.

    Voor jou is het denk ik vooral belangrijk dat het een goed rijdende, betrouwbare fiets wordt ook al ziet hij er niet precies zo uit als hij uit de fabriek in Amersfoort kwam. Je hoeft er in elk geval niet aan te twijfelen dat het een Eysink is. Pas vanaf 1951 schroefden ze merkplaatjes op het balhoofd. Daarvoor gebruikten ze laktransfers. Ook typisch voor Eysink waren de geheel of gedeeltelijk lugloze frames.

    Het framenummer is bij vrijwel alle Eysinks aan de rechterkant net onder het zadel te vinden. Misschien door nieuwe verflagen niet meer te zien. Als je het kunt vinden kan ik je vertellen uit welk jaar de fiets is.

    Groeten,
    Sjoerd

    1. Sjoerd ; toch zie ik meerdere verschillen tussen de jouwe en die van Johanna ; zoals b.v dubbele spatbaordbeugels voor + achter bij die van haar ; enkele bij de jouwe ; op de jouwe lijkt een roelewiel rek te zitten ; bij die van Johanna zie ik een ,,magneet achtige ,, constuctie qua bevestiging aan het stuur met een heel ander voorrek [is dit een oudere dan de jouwe of een tussenmodel ? ]

      1. Inderdaad Richard, er zitten diverse verschillen in die Super Standaards. Het andere rek valt het meest op. Zo’n model als op de fiets van Johanna heb ik nog niet eerder gezien. De oude Super Standaard modellen met schuine bovenbuis hadden een eigen Eysink rek. In de folder van 1938 heeft de Super Standaard met de lage instap geen eigen rek meer, maar een van het merk Standaard wat later Roelewiel werd. Je hebt goed gezien dat die van mij van 1942 ook zo’n rek heeft.

        Ik ben dan ook heel benieuwd naar het framenummer van Johanna’s Eysink. Het kan goed zijn dat Eysink eerder of juist later geëxperimenteerd heeft met een ander rek van eigen fabrikaat. Of het rek is ooit een keer vervangen door de eigenaar van de fiets.

        Op de foto’s die op Marktplaats stonden lijken de buizen ook zonder lugs aan het balhoofd te zijn bevestigd zoals bij de naoorlogse tandems en de transportfietsen met enkele schuine bovenbuis van Eysink (deze: http://www.transportfiets.net/2011/01/02/eysink-zonder-lugs-experimenteel-model/). Mijn exemplaar heeft aan het balhoofd nog wel lugs.

        Het zal Interessant zijn om die twee exemplaren eens naast elkaar te zetten en goed te vergelijken.

        Groeten,
        Sjoerd

    2. nog actief Sjoerd?
      ik heb ook een “stafiets ” van eysink met een framenummer 75591 en gek genoeg het zelfde rek.
      ik hoop dat je nog kan helepen met het framenummer👍🏼

  7. Hoi Sjoerd,

    Bedankt voor je reactie.

    Foto’s komen eraan. Het framenummer had ik inmiddels al gevonden en is (van boven naar beneden gelezen) 175590 Kan je hier wat mee? Er zitten geen klembouten op de bottom bracket.

    Groetjes Johanna

    1. Ha Johanna,

      Ben heel benieuwd naar de foto’s. Die op Marktplaats waren niet zo heel scherp.

      Kun je ook een foto maken van het framenummer? Staat er echt een 1 vooraan? Nummer 75590 zou beter hebben gepast tussen de andere bekende Eysink nummers uit die periode.

      Groeten,
      Sjoerd

  8. Hoi Sjoerd,

    Foto;s ga ik vandaag nog uploaden. Van de 1, als zijnde het begin van het framenummer, ben ik vrij zeker. Van de voordrager heb ik nooit eerder zo’n model gezien. Ik ben benieuwd of dat iemand dit model herkent.

    Weet jij of dat Eysink een standaard type en maat trapas gebruikte voor hun transportfietsen? Omdat de boel vast gelast is kan ik niet goed zien welk soort systeem gebruikt is bij mijn fiets.

    @ Moes

    Dat dit type transportfiets toentertijd veel door monniken gebruikt werd lijkt me wel aannemelijk. Ik neem aan dat je met je vergelijking niet bedoelde dat het een verzwaarde damesfiets is.

    Groetjes Johanna

  9. Hallo Transportfiets.net,

    Deze foto’s zie ik graag toegevoegd in het artikel van de Eysink dames transportfiets.

    Alvast bedankt.

    Groetjes Johanna

    1. aan de foto,s te zien waag ik te zeggen dat het rek een stukje huisvlijt is ; buiten de modernere burco rekken of trendy voorrekjes van tegenwoordig werden transportfietsdragers niet van rondstaal of buis gemaakt [ ongeloofelijk wat ze met die cranck gedaan hebben trouwens ]

      1. het lijkt alsof er na een valpartij of aanrijding ooit een magneet stuur gemonteerd is en daarbij een zelfgemaakt rek is gemaakt;het voorspatbord met spatbordstangen lijkt ook niet van transportfiets maar van een tourfiets , de onderkant van het spatbord is niet zo lang als dat van een transportfiets[ en je kunt het ook zien aan de constructie waarop het rek en de beugeltjes bevestigt zijn ]

  10. Hoi Richard,

    Volgens mij hoort de tweede spatbordstang er origineel niet op vandaar het kunstwerkje.Het spatbord komt,naar mijn idee, eerder van een brommer af dan van een toerfiets De trapas en crank zijn idd aardig toegetakeld en een doorn in mijn oog.

    Groetjes Johanna

  11. Ha Johanna,

    Wat Richard al vermoedde, dat het rek eigenbouw is, kon wel eens waar zijn. Voor een stevige mand of kist zal het wel voldoen. Voor het vervoer van zakken is hij minder geschikt. Een fietsfabriek zou het rek zo maken dat een molenaar of kolenboer hem ook kon gebruiken.

    Interessant is het om op de foto’s te zien dat het frame dezelfde vorm heeft als die van mij maar heel anders is gebouwd. De frameconstructie geheel zonder lugs is al zoals later de Moto tandems en de speciale transporfiets van Eysink waren.

    Ik dacht dat ik al veel van Eysinks wist, maar de uitvoering die jij hebt is toch weer nieuw voor me. Ik zou de fiets graag eens bekijken, ook om hem te vergelijken met mijn eigen Super Standaard. Woon je toevallig in de buurt (oost Gelderland/Twente)? Anders misschien in een hoek van het land waar ik wel eens kom.

    De trapas is zo te zien een voor transportfietsen gangbaar type Thompson. Hij zal wel aardig beschadigd zijn door lang doorfietsen met loszittende crank. Dan is vastlassen een (niet zo fraaie) oplossing. Draait hij na smeren en afstellen nog wel goed? Anders zit er niet anders op dan losslijpen en een andere as en cranks monteren. Bij een fietsenmaker is de kans klein dat hij nog een nieuwe heeft liggen. Maar als je de maten weet en hier of op het forum van ‘De Oude Fiets’ een oproep plaatst is er een goede kans dat iemand je aan een bruikbare as kan helpen.

    Groeten,
    Sjoerd

  12. Hoi Sjoerd,

    Kan je mij nog het productiejaar laten weten? Ik begrijp dat de fiets een stuk jonger is dan in eerste instantie gedacht.

    Ik woon niet bij jou in de buurt maar wie weet treffen we elkaar een keer op een transportfietsendag oid zodat we jouw en mijn super standaard kunnen vergelijken.

    Groeten Johanna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *