Eigenbouw vrachtfiets

Laat ik voorop stellen, dat ik nog steeds verknocht ben aan m’n vooroorlogse Raket transportfiets. Maar ik gebruik hem inmiddels zo vaak, dat de nadelen zwaar gaan wegen:
-altijd tegen de muur parkeren
-35 kg kaal gewicht, 40 met houten kist
-geen versnellingen
-zitpositie is meer een sta-positie, waardoor je veel wind vangt
-laadgewichten van meer dan 75 kg leiden tot avontuurlijk stuurgedrag door het hoge zwaartepunt; je kent wel dat gevoel als je een scherpe bocht neemt: stuurt ie nou voor of achter…..

En dan staat daar dat voormalige woon-werk fietsje zielig in een hoek te kijken. Een 25 jaar oude tot citybike omgebouwde mountainbike. Sterk, licht, versnellingen en erg overbodig. Dus wat staal gezocht in het magazijn plus nog een lengte dunwandige buis bij de staalhandel gekocht.

Het is een bijzonder rap fietsje geworden met een leeggewicht van 23 kg. De doorlopende bovenste framebuis maakt het frame erg stijf. Samen met de 2 graden meer onderuit staande en versterkte voorvork is het stuurgedrag verbazend goed. De voortrein had in eerste instantie bij hoog geplaaste zware lading last van shimmy (wapperen in het stuur). Vandaar de versterkingen. De houten stammen op de foto wegen samen ongeveer 100 kg.

Je zou verwachten dat je met een 2,75 meter lange fiets een bocht in 3 keer moet nemen of dat het voorwiel wegschuift; niets van dat alles. Je vouwt het ding de hoek om. Vroeger in een bocht nooit een trapper aan de grond gehad, nu is het me overkomen… De zitpositie is sportief. Waar met lading de snelheid van de oude transportfiets terugvalt tot 15 km/h, is nu 20-25 km/h met dezelfde inspanning mogelijk. Met het hulpframe op de bovenste framebuis gemonteerd kunnen er 8 kratten 60x40x25 mee. Het cijferslot door het zadel geregen als ophangpunt en het vervoer van lange dunne lading is een eitje.

Het laden zonder tegen een muur te moeten parkeren is een verademing, net als stuurgedrag. Een blijvertje. En die paar tientjes en een week werk meer dan waard.
Wordt vervolgd….
Groet,John

Phoenix 206578

Charles,

Wij hebben elkaar ontmoet op de Transportfietsdag in Velp, op het voormalige emplacement. Dit is tegenwoordig nog schoner, heeft bankjes, een bepaalde status, heeft met Monumentendag mee gedaan, nog steeds het bord waar je de onthulling van gedaan hebt! We zijn bezig om het hek te restaureren.

Vandaag heb ik een Phoenix transportfiets aangeschaft. De 206578. Volgens mij een zelfde zoals op deze site te zien met DE mand? Volgens mij alles origineel? Maar met wat . . . werk! Helaas is het koplampglas stuk.

Mijn restauratiedoel is rijdbaar maken (al reeds) en conserveren. Ontroesten, zo min mogelijk nieuwe verf en ze veel mogelijk vet/vaseline etc. Vandaag gelijk een witte band op gezet. Gezien de veelheid van projecten maar eens rijdend restaureren!

Ik dacht ik deel dit even. Wellicht leuk voor de site?

Vriendelijke groeten,

Jan Withaar

Burgers uit 1956

Hallo,

De Burgers uit 1956 is weer helemaal in ere hersteld. Zoals eerder omschreven in dit artikel:
http://www.transportfiets.net/2013/09/05/merk-dateren-en-nog-wat-vragen/

Ik heb de fiets volledig gedemonteerd, tot op het kleinste onderdeeltje is alles uit elkaar gehaald, schoongemaakt en uiteindelijk voorzien van het nodige vet weer gemonteerd. Trapas-, balhoofd en voorwiellagers zijn vervangen voor nieuwe. De F&S achternaaf zag er van binnen nog uitstekend uit, en de lagers hiervan glommen ook nog mooi, dus deze heb na een grondige schoonmaak weer terug geplaatst.
De originele velgen waren nog goed hard, maar de spaken waren flink door de roest aangetast. Deze heb ik eruit gehaald en vervangen voor nieuwe. Voor spaak 12 en achter spaak 13 i.v.m. de naaf. Een hele uitdaging zo’n wiel spaken, maar lang leve het internet en de vele filmpjes die er te vinden zijn over het spaken van een wiel. Ik heb inmiddels al aardig wat kilometers gemaakt (fiets is al vanaf mei weer klaar) maar de wielen zijn nog steeds kaarsrecht. De wielen zijn na het spaken voorzien van een mooi nieuw velglint en een paar mooie dikke Schwalbe Fat Franks.
Het originele voorspatbord was helaas niet meer te redden, er zaten enorme gaten in die met ductape aan de binnenzijde en plamuur aan de buitenzijde waren hersteld. Deze heb ik vervangen door een achterspatbord (i.v.m. de gewenste lengte) welke ik qua vorm en lengte heb aangepast aan de originele.
Alle onderdelen zijn grondig gereinigd, ontdaan van alle roest, en vervolgens behandeld met Owatrol. Zwarte delen zijn behandeld met Owatrol met een toevoeging van zwarte pigment. Hier ben ik erg tevreden over omdat van afstand de fiets als gespoten oogt, maar van dichtbij zie alle tekenen van ouderdom nog erg goed.
Verder heb ik nog een mooi zadel, koplamp, dynamo en houten handvatten weten te vinden welke het geheel net even dat beetje extra geven.

Zoals al eerder geschreven is de fiets sinds mei klaar, en ik heb er al aardig wat kilometers op kunnen maken, en er maar een woord voor….HEEEEEERLIJK!!! Het fietst gewoon beter dan menig nieuwe fietsen die heb gehad, en heb het gebrek aan versnellingen nog geen seconde gemist. Ik heb voor mezelf de lat meteen maar flink omhoog gelegd, en ben van plan om volgend jaar de elf stedentocht mee te rijden op deze fiets.

Groet Andre