R.J. Kooi (Erjeka) zadelfabriek, Mijdrecht, 1922-1958

Dit Erjeka transport zadel had ik eerder op de site geplaatst, zie eerder artikel.

Ik kreeg een reactie van de kleinzoon van de oprichter R.J. Kooi die in Canada woont, en interesse had in het zadel. Het zadel is inmiddels opweg naar Canada. Hieronder volgt informatie die ik had gekregen over het bedrijf:

Before he passed away, Uncle Pieter, the son of my grandfather, gave me the last saddle that came off the assembly line, for safekeeping. 

Het laatste zadel gemaakt door Erjeka.

I also have a framed group photo of all the employees at the factory together with my grandfather (Reinder Jacob Kooi), my grandmother (Grietje) my uncle (Pieter) and my mother (Idalina). The photo was taken in front of the family home in Mijdrecht which was on the same property as the bicycle seat factory.

Alle medewerkers van de zadelfabriek, voor het huis van de familie

According to my mother, the factory closed in 1958 (opgericht in 1922, red.), the same year my grandparents moved to Canada. She was very excited to hear about the bicycle seat purchase.

Luchtfoto van de zadelfabriek

By the way, a story from WWII goes with the photo of the factory I emailed to you. My grandfather refused to let the nazis use his factory and employees for their purposes. In addition, he was also assisting the Dutch resistance. The SS showed up at the house one day and demanded that my grandmother tell them where he was. He was in fact hiding in the cellar. She denied knowing where he was and as punishment, they set fire to their home. While the house was burning, a neighbour who was also an employee in the factory rescued my grandfather. As he ran from the house towards the factory, the SS soldiers gave chase. Our grandfather ran through the factory and at the other end, jumped into the canal from where he was rescued by a farmer. He then went into hiding at a friend’s home for a few months. Their beautiful house and all their belongings burned to the ground. In a separate incident, a brother of my grandfather was arrested by the SS and was never seen again.”

Union uit 1958 van Jonathan

Mijn Union transportfiets van 1958 is, praktisch, klaar. Enkel nog de verlichting aansluiten, maar dat is een werk voor als het niet zo koud meer is in mijn werkhuis. De fiets was een schuurvonst van Chiel en stond in Amsterdam. Dat is een redelijk afstand als Belg zonder auto, maar toen mijn vrouw aangaf dat een weekendje A’dam wat haar betreft best wel kon, dan toch maar een passend bod gedaan. En jawel, Chiel had op zondagochtend tijd zodat ik eens aan deze fiets kon komen snuffelen. Dus op zondagochtend de tram en bus naar het noorden gepakt en na een korte inspectie met mijn ‘nieuwe’ fiets naar het centrum. Gelukkig had Chiel een nieuwe achterband erop gelegd.

Toen mijn vrouw de fiets zag twijfelde ze even aan mijn mentale gezondheid, wat een oud en vreselijk verroest ding! De fiets had duidelijk in een schuur gestaan waar de voorkant van de fiets nat werd, want deze was duidelijk veel sterker aangetast dan de voorzijde.

Tijdens het werken aan de fiets is er mij hoe langer hoe meer het gevoel bekropen dat deze fiets aan de ene kant nooit veel gebruikt is, maar aan de andere kant is er ook nooit voor gezorgd. Wil het nu net dat dit een interessante en super originele fiets oplevert. Net de fiets uit de prijscourant!


Alles was nog origineel zoals het in 1958 in elkaar gestoken was, ik zou zelfs denken dat de zeer  zwaar versleten ketting nog de originele was. Deze lag nog net op de tandwielen, maar als je even aanzette sloeg deze door. Verder leest de fiets als een boek, overal vindt je logo’s.
Er zat zoveel jaren oude prut rond de naven dat het chroom bijna niet heeft afgezien. Deze blinken nu weer lekker.

Wat is er uiteindelijk vervangen:
• NOS 3/16” x 1/2” 20t tandwiel
• 3/16” ketting
• voorste zadelveer vervangen
• alle assen en balhoofd uit elkaar geweest en nieuwe kogels en vet erin
• trapas conen laten bijslijpen op mijn school.
• Banden vervangen door Vredestein Retro 622-47
• nieuwe houten handvatten
• conussen voornaaf vervangen
• torpedo onderhouden en kleine cone vervangen door NOS exemplaar
• NOS pedalen, de oude heb ik nog steeds niet uit elkaar gekregen, ondanks zeer veel WD40.

Eigenlijk is het allemaal ontzettend vlot gegaan, maar er was 1 angel die ik niet had verwacht. Het boutje waar het achterlicht mee vastzat was doorgedraaid. Nu heb ik een zeer goede ijzerwinkel bij
mijn in de buurt, dus ik mijn mijn stukgegaan vijsje naar daar. Bleek dit engelse draad te zijn en van en lengte die niet meer bestaat…. Even vloeken, maar gelukkig bracht Ebay verlossing! Union gaat deze achterlichten dus ook niet zelf gemaakt hebben.

Het zadel heb ik nu verkeerd om gemonteerd om er zo met mijn lange benen op te passen. De fiets rijdt nu echt zalig, helemaal anders dan dat mijn andere fietsen rijden. Je zit veel sterker op het achterwiel, wat zeer comfortabel is. Hij is ook bij 8kg lichter dan mijn dagelijkse transportfiets.
Al bij al een erg leuk project, maar na in enkele maanden een bakfiets en een transportfiets terug tot leven te brengen ben ik wel even ‘uitgerestaureerd’ , blij dat ik er nu gewoon mee kan fietsen!