Dit keer: Niet enkel kritiek; maar een alternatief!!

Vrij recent werd er op deze geweldige site een naar mijn mening niet zon geweldige fiets gepost; een aluminium lichtgewicht “transportfiets”.
Het ging hier om de polar bear van Jhonny loco.
Van dit soort fietsen gaan mijn nekharen overeind staan en kan ik mezelf niet me niet bedwingen mezelf hierover uit te laten.
Charles Wagenaar reageerde met een zeer evenwichtig en uitgebreide post op mijn stellige uitspraak dat iets dergelijk als een “lichtgewicht transportfiets” niet bestaat.
Dat heeft me aan het denken gezet. Graag wil ik toelichten waar ik een enorme aversie heb jegens de moderne transportfiets, maar daar ook een alternatief aan toevoegen.

Omdat mensen steeds bewuster leven en bewuster proberen om te gaan met het milieu, maar ook omdat we minder te besteden hebben pakken we steeds vaker de fiets. Niet alleen om va A naar B te komen maar ook om boodschappen mee te doen of de kinderen naar school te brengen. Er is een weer een markt ontstaan voor de transportfiets en de bakfiets. Wat natuurlijk geweldig is.
Maar in tegenstelling tot wat Charles verondersteld doen fietsfabrikanten/ontwerpers helemaal geen poging om de goede oude transportfiets te evenaren. Ze maken er misbruik van!!!! Door een paar witte bandjes en een nostalgische look lukt het ze een beeld te scheppen dat de consument prikkelt en te doen laten denken dat ze een degelijke fiets kopen. De transportfiets staat immers symbool voor degelijkheid. Maar een daadwerkelijk degelijke fiets is vandaag de dag niet meer te koop. En niet omdat het peperduur zou zijn deze te maken. Maar omdat er geen vraag naar is. We leven in een consumptie maatschappij, mensen kopen dingen vanuit een emotie, niet om de kwaliteit. En die emotie vergaat, dus is er al snel weer behoefte aan iets nieuws. En nieuwe fiets, ipod, tv, what ever. En het kwalijke daarvan is dat een product niet langer hoeft mee te gaan dan dat een consument er door bevredigd word.
Met in de praktijk als gevolg dat je voor 15 euro bij de mediamarkt een dvdspeler kan kopen die je wegflikkert als ie het niet meer doet.
En omdat ik een uitgesproken liefhebber ben van de transportfiets en waar hij voor mij symbool voor staat haal ik mijn neus op voor het flinterdunne transportfietslook marketing laagje wat ze op die Chinese aluminium bagger spuiten.
Zo.

Maar dan nu een alternatief:
Het lijkt me geweldig om zelf een transportfiets te bouwen. Zelf de lugs te gieten, en met dezelfde kwaliteit staal als toen de boel in elkaar te solderen en te klinken.
Maar dat is alleen haalbaar in een dagdroom. (waarschijnlijk al fietsen op een transportfiets). Waar ik ook vaak over dagdroom is ooit een verlengde transportfiets te bezitten. Nou zijn die zo zeldzaam dat ik me er al bij neer had gelegd dat dat ook bij een dagdroom zou blijven.
Maar op een dag kwam het tot me! Er is naast de transportfiets, de bakfiets en de verlengde transportfiets nog een fiets van Nederlandse bodem die van ongeëvenaarde kwaliteit is. En eigenlijk op een bepaalde manier ook een al een transportfiets is.
DE TANDEM!!

Het plan is als volgt: men schrapt de voorste fietser. Er zal enkel een trapas in de achterste bracket gemonteerd worden. De fiets word voorzien van 26×2 transportfietswielen. Nu komt the tricky part: het achterste gefixeerde stuur moet een gelagerd en bewegend stuur worden dat doormiddel van twee stangen (evt. met fuseekogeltjes) word verbonden met het voorste stuur (dat gereduceerd wordt tot een T stuk) net als bij de verlengde transportfiets. Dan is het enkel nog een kwestie van een rek lassen, en de verlengde transportfiets is terug in het Nederlandse straatbeeld!!

Het is bijna gedaan met de zomer, dus wil ik graag een oproep doen voor iedereen die het aandurft; maak deze winter een verlengde transportfiets.
Volgend jaar komt er niet alleen een grote transportfiets toer, maar ook een verlengde transportfiets toer!

hieronder een foto van het donorframe dat als basis gaat dienen voor mijn winterproject, en een vlot tekeningetje om het idee te visualiseren.

Groet Terry

graag wil ik ook nog even van de gelegenheid gebruikmaken een oproep te plaatsen.
Ik heb nog nodig een 26X2 achterwiel (met trommel of terugtrap). een setje brede 26 inch spatborden.
Ik zal ook op de grote ruilbeurs komen de 15e met flink wat onderdelen.

En tot slot wil ik Aad Streng vragen of een keertje langs mag komen om zijn lange transportfiets te bekijken (ik woon zelf namelijk ook in eindhoven).

Artikel over transportfietsen

Allen,

Het Amsterdam Museum wil een stukje over transportfietsen voor op de website. Hierbij een voorzet. Graag jullie input!

Dank,
Bas


Vroeger zag je ze overal. Jonge jongens op zware fietsen met een enorme mand voorop. Ze bezorgden vaak brood of vlees, maar ook kruidenierswaren, was, olie, of achterop een stel melkbussen.
Het begon in de jaren ‘30, in de oorlogsjaren hoefden deze fietsen i.v.m. beroepsuitoefening niet ingeleverd te worden en in de jaren ‘50 stond op iedere hoek van de straat zo’n fiets.

Transportfietsen waren zwart met een breed stuur. Voorop zat een stalen rek met rieten mand, met soms een spatkleed met reclame van de winkel waarvoor bezorgd werd.
De dubbele stang was voor de stevigheid. Zo kon een paar honderd kilo vervoerd worden, al was daar stuurmanskunst voor nodig!
In die tijd had iedere stad een eigen fietsfabriek, met in de folder vaak een “Transport Rijwiel”. Bekende merken waren Gazelle, Batavus, Germaan en het Amsterdamse Simplex.

Germaan

Slagersjongens droegen een witte jas, bakkersjongens vaak een keurig pak, maar ze hadden allen gemeen dat ze een gevaar waren op de weg. Men was niet gewend aan veel verkeer en verkeersregels werden met de voeten getreden. Wat dat betreft is er een parallel met de pizzakoeriers van nu. Daarbij hadden de fietsen meestal geen rem. Hierop werd bezuinigd bij de aanschaf. In het weekend waren er soms wedstrijden, transportfietsraces, waarvoor door de week hard geoefend moest worden.

De middenstand in de steden ontdekte het gemak van de transportfiets het eerst. De tweewieler was goedkoper en sneller dan een bakfiets. Op het platteland ontdekte men het gemak van transportfietsen ook, daar konden makkelijk een paar volle melkkannen vervoerd worden.

In het buitenland werden ook goederen per fiets vervoerd, maar toch is het Nederlandse model uniek, door de zware uitvoering die mogelijk was in het vlakke land.

In latere jaren werden de fietsen vervangen door bakfietsen met drie wielen, die handiger bleken met stallen en vervoer. De transportfietsen verdwenen toen langzaam uit het straatbeeld.
Op het platte land werden vrachten groter, dus verdween de transportfiets ook daar naar de hooischuur.

Incidenteel kom je ook de ouderwetse transportfietsen nog tegen, om nostalgische redenen, soms als decorstuk bij een bakkerij of in een tuin. Onderdelen zijn vanwege de bijzondere uitvoering niet meer beschikbaar.

De transportfiets is in een nieuw jasje weer helemaal terug in het straatbeeld. Aanzienlijk lichter uitgevoerd, met kleinere mand of plastic krat voor het stuur. En de heren hebben plaatsgemaakt voor dames.