transportfiets.net

door HARRY MULLER

DIEPENHEIM,
Twente kent heel wat watermolens en een daarvan is de korenmolen ‘Den Haller’ even buiten het stadje Diepenheim in Overijssel. De naam is afkomstig van een van de vroegere molenaars.

Al in het jaar 1619 wordt de molen in een oorkonde genoemd, later was eens ook de Bisschop van Utrecht eigenaar, maar uiteindelijk kwam de watermolen in het jaar 1913 in bezit van de gemeente Diepenheim. Deze werd toen geschonken door Graaf Schimmelpenninck van Nijenhuis ter gelegenheid van zijn zilveren huwelijksfeest.

Molenaar Jan Olde Menger met de transportfiets, waarop vroeger het meel werd vervoerd. Foto: Joop Fenstra

Tot in de zeventiger jaren werd er dagelijks graan gemaald. De laatste echte molenaars waren de broers Gerrit en Herman Tellmann. De boerderij naast de molen werd in 1680 gebouwd. Daar woonde steeds de molenaar, maar al snel dronken de boeren er een kop koffie of een borreltje als ze op het malen van hun graan moesten wachten. Ook werd er wel eens geholpen bij het slachten van een varken. Vooral als het windstil weer was, werd het druk bij de watermolen.

Rond de verschillende molens in deze streek werd regelmatig een kermis georganiseerd. Dus ook bij ‘Den Haller’. De jongens trakteerden dan hun meisje op een glaasje citroenkwast, brandewijn met rozijnen of voezel. Het laatste drankje werd ingekocht met een percentage alcohol van 90 procent. In de fornuispot werd dan water uit de molenbeek gekookt, waarmee de voezel werd aangelengd om het drinkbaar te maken. Bovendien werd er een beetje peper bij gedaan om dit borreltje een wat scherpere smaak te geven.

Nu is in de boerderij een restaurant ondergebracht, maar het bakken van pannenkoeken met meel van de eigen molen is gelukkig nog niet afgeschaft. Alleen op dinsdag is het restaurant gesloten. Ergens aan een wand in de boerderij hingen foto’s van de familie Tellmann en ook een schilderij dat herinnerde aan het 40- jarig huwelijksfeest van de molenaar op 30 augustus 1922. Ze zijn helaas nu verdwenen, omdat sinds half januari Clemens en Roellien den Elzen de zaak hebben overgenomen van de molenaarsfamilie.

Molenbeek

De watermolen ligt aan de Molenbeek, ongeveer een kilometer buiten het stadje. De beek vormt de verbinding tussen de Schipbeek en de Regge. De kwaliteit van het water is erg goed. In het water worden regelmatig heel zeldzame kokerjuffers en haften (eendagsvliegen) aangetroffen.

De huidige molenaar is de 70-jarige Jan Olde Menger. Hij klaagt nogal over het waterschap, dat niet voldoende water door de Molenbeek laat stromen. Daardoor is er vaak te weinig kracht om de molenstenen te laten draaien. Toch moet er water door de beek blijven stromen. Toen de graaf van het kasteel Nijenhuis destijds de molen aan de gemeente Diepenheim schonk, werd namelijk bepaald dat gezorgd moest worden voor voldoende water in de grachten rond het kasteel, dat niet ver van de molen ligt. Tot op de dag van vandaag wordt die bepaling door het waterschap keurig uitgevoerd.

INLICHTINGEN: Watermolen en restaurant Den Haller Diepenheim, telefoon 0547-351287.

Bron: De Telegraaf, 24 januari 1998

Atala is de fabriek van Cezzaro Rizzato uit Padova. Bekende producten: racefietsen, racebrommers, brommers, fitnessapparatuur, scooters.

Sinds de jaren zestig is Atala bij ons alleen een beetje bekend van de nogal anoniem gestileerde Califfo automaat. En dat bij een Italiaans merk. Er zijn echter ook verschillende schakelbrommers geweest, die in de Lage Landen niet geleverd zijn. Ook de wel verkochte modellen zijn zeldzaam gebleven.
Atala is typisch een merk dat in de klassiekerwereld nog voor verrassingen gaat zorgen, want pas in 1999 is de productie van brommers gestopt. Sinds de beurzen in het land van de Laars ontdekt zijn, komen er flinke aantallen Atala’s deze kant op. En die zijn reuze leuk om te zien. Vooral als een hoog stuur vervangen is door een sportstuurtje of clip-ons.

(Bron: de Nederlandse Brommer Encyclopedie, 2001 en Bromfiets2003)

Af en toe duikt op Marktplaats een transportfiets van Tors op. Altijd mooi in de lak, dus oud kan zo’n fiets niet zijn.

Natuurlijk biedt Rijwiel.net uitleg over dit merk:

“… De Wilde zocht naar nieuwe modellen en ideeën en kwam uit op een oud idee: de omafiets. Deze had in de jaren daarvoor aan populariteit verloren, maar De Wilde zag er toekomst in en kwam op de tweewieler-RAI begin 1976 met de Veeno Tors - model 1886. Later zou dit model inderdaad weer stijgende afzet vinden. Daarnaast verkocht De Wilde gewone toerfieten (merk Vedra), Veeno tandems en Veenolite sportfietsen.

In deze periode had de fabriek een jaarcapaciteit van 80.000 tot 100.000 frames inclusief 25.000 tot 30.000 fietsen en produceerde voor één derde voor de export.”

Jan de Wilde als knaapje van 7 voor de winkel van zijn vader

—– Original Message —–
From: jeroen de wit
Sent: Wednesday, February 06, 2008 10:06 PM
Subject: hallo ik heb een vraag

hallo ik ben op zoek naar velgen van een transportfiets 28 inch
maar ik kan ze maar niet vinden ik wil die velgen hebben die zwart
zijn eigelijk
maar weten jullie mischien een adres waar ik die velgen kan vinden ik
hoor het heel graag van jullie groetjes jeroen de wit

–
jdewit

De Vondellaan in Beverwijk heette vroeger de Spargielaan, want in in dit gebied werden veel asperges geteeld.

Met het verdwijnen van de aspergeteelt verdween ook de naam. Nu zal een ieder die de foto bekijkt zich afvragen op welke plaats deze foto genomen is. Zelfs een wandeling door de Vondellaan brengt geen oplossing. De foto is genomen op het eerste deel van de laan gezien vanaf de Velserweg, de huizen rechts zijn allemaal in de loop van de jaren gesloopt op plaats te maken voor de uitbreiding van het Rode Kruis Ziekenhuis. Vanaf de weg gezien dus parkeerruimte. Van enige bebouwing aan de linkerzijde is nog geen sprake.

Bron: beverwijkprentenkabinet.nl.

De transportfiets met Victoria FM 38L-motor staat nog steeds te koop. Hier wat details.

De fiets is afkomstig van een oude boer. Het merk is Gedo, framenummer 44929. Het motorblokje is van 1950 en het merk is VICTORIA FM 38L.
Deze motortjes kon je op elke fiets bouwen mits het frame sterk genoeg was of een verzwaard frame zoals de transportfiets.

De fiets is samen met de motor geheel gereviseerd. Zoals Eddy Rakhorst, de eigenaar zegt, het is een schitterend exemplaar.

De factuur is uitgegeven door n.v. Rijwielindustrie F. en J. van Werven uit Meppel - ‘n Germaan daar heb je wat aan (rekening voor de rijwielhandel LV 67 van De Heer GJ Pijnappel uit Luttenberg (Gem. Raalte), d.d. 10 oktober 1954).

In 1893 begon Frederik van Werven, later bijgestaan door zijn broer Jan, een bescheiden groothandel in rijwielen en onderdelen. In 1905 namen zij de zelf de productie ter hand en verliet de eerste Germaan-fiets de fabriek.
In 1915 bouwden beide broers een nieuwe rijwielfabriekfabriek aan de Groenmarkt. De zaken namen een enorme vlucht en in 1927 verliet men de Groenmarkt om zich te vestigen in de voormalige zadelfabriek van Ohmann & Boddendijk aan de Parallelweg.
Inmiddels was de zaak in 1917 ondergebracht in de N.V. Rijwielindustrie F. en J. van Werven.
Tot begin jaren 1950 groeide het bedrijf gestaag en vonden ook talrijke verbouwingen plaats. In 1951 werkten bij dit bedrijf, toen een der grootste van Nederland, 130-150 mensen. In 1961 werd het bedrijf samen met Fongers overgenomen door Phoenix en verdween de productie van rijwielen naar Groningen. Bromfietsen van het gehele concern werden in Meppel gemaakt.
In 1969 werd de PFG-combinatie overgenomen door Batavus. Vanaf dat moment werd de productie in Meppel gestaakt.

Bron: www.encyclopediedrenthe.nl.

De Craighton Pick-Up van Achielle (Dija-Oostcolor) is een retro-transportfiets uit België. Hier in Amsterdam hebben wij hem nog niet gespot.

De fietsen worden in België geproduceerd. Details: ‘vintage’ leren handvatten, aluminium kettingkast en een zadel van Lepper.

De maten van het frame zijn 53, 57, 61, 65 en 70 cm. Naast de transportfiets (dubbele stang) is er een oma- (dames), opa- (enkele stang) en kruisframe-model.
Prijs varieert tussen 450 en 550 euro.

Meer info: www.achielle.be.